อย่าทำหน้าอย่างนั้น…

“เป็นเรื่องน่ายินดีที่โครงการของเราได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย”

เสียงเรียบๆ จากผู้นำเสนอบอกเล่าถึงข่าวดีของโครงการ…

เมื่อเหลือบไปมองหน้าเขา…

‘ไหนบอกว่าเรื่องน่ายินดีไง ทำไมหน้านิ่งซะขนาดนั้น’ เสียงเราเองที่แอบคิดดังไปหน่อย…

จากที่อิงไปนั่งฟังการนำเสนอทั้งงานโครงการและงานวิจัย บ่อยครั้งที่พบว่า ผู้นำเสนอหน้านิ่งกันเหลือเกิน (อย่างที่แอบเล่าให้ฟังข้างบน) คือ ไม่ว่าจะเล่าข่าวดีหรือข่าวร้าย หน้าก็ไม่ยินดียินร้ายทั้งนั้น

พอเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา นั่งอ่านนู่นอ่านนี่ไปเจอบทความเรื่อง “Facial Expressions Matter When Presenting, Here’s Why” ในเว็บไซต์ duarte.com ของ Nancy Duarte ผู้เขียนหนังสือ Slide:ology ที่เคยรีวิวไว้ พออ่านจบตั้งใจไว้เลยว่าเรื่องนี้ต้องขยาย…

สิ่งที่น่าสนใจในบทความมีอยู่ 5 เรื่อง

  1. หน้านิ่งๆ ก็เหมือนเสียงโมโนโทน ขณะที่การแสดงออกทางสีหน้าจะช่วยเพิ่มสีสันให้กับการนำเสนอของเราและมีส่วนช่วยให้ผู้ฟังคล้อยตามสิ่งที่เราพูดได้มากขึ้น 
  2. หน้าตาต้องไปด้วยกันกับเนื้อหา ไม่ใช่เล่าเรื่องเศร้าแต่ยิ้มจนถึงหู
  3. ถึงจะนำเสนอเรื่องงานที่แสนซีเรียส ก็ไม่ต้องทำหน้าบึ้ง ยิ้มบ้างก็ได้
  4. สังเกตผู้ฟังบ้าง ว่าเขาทำหน้าอย่างไร 
  5. ลองซ้อมหน้ากระจก จะได้เห็นว่าตัวเองทำหน้าตาอย่างไร

ซึ่ง… จริงทุกข้อค่ะ คำแนะนำสั้นๆ แต่เอาไปใช้ได้เลย

จากประสบการณ์ที่ผ่านมา อิงว่ามีประเด็นนึงค่ะที่ต้องระวังเวลา “ใช้ใบหน้า” เป็นองค์ประกอบในการนำเสนอ

นั่นคือ “ต้องเล่นใหญ่แค่ไหน” หรือแปลเป็นภาษาทางการ คือ “กาละเทศะ” นั่นเอง มาดูทีละหน้ากันค่ะ

หน้ายิ้ม

  • ยิ้มบางๆ หรืออมยิ้มน้อยๆ ควรเป็นหน้าปกติที่เราใช้ในการนำเสนอ (ยกเว้นตอนพูดเรื่องเศร้า เรื่องไม่ดี เรื่องร้าย)
  • ยิ้มมากขึ้น เวลาเล่าเรื่องดีๆ
  • ยิ้มแฉ่ง ตาหยี เวลาแสดงความชื่นชอบสุดขั้ว ดีใจสุดขีด (ไม่ควรทำบ่อย) มีได้บ้าง ครั้งสองครั้งจะแสดงถึง passion ของเรา ส่งต่อไปยังคนฟัง แต่มากกว่านั้นจะดูไม่งาม

หัวเราะ

  • หัวเราะเล็กน้อย อาจมีได้บ้างขึ้นกับเนื้อหา
  • หัวเราะเสียงดัง อาจเหมาะสมแค่บางกรณี แต่ส่วนใหญ่จะดูไม่ถูกกาละเทศะ

หน้าเศร้า

  • เศร้าน้อย เศร้ามาก ขึ้นอยู่กับเนื้อหา แต่ไม่ควรเศร้ามากให้บ่อยเกินไป

ร้องไห้

อาจมีกรณีที่ถือเป็นความเหมาะสม แต่สำหรับงานวิจัยหรืองานโครงการยังนึกไม่ออก

หน้าตกใจ

  • ตกใจเล็กน้อย ใช้เป็นท่าทางประกอบได้ตามความเหมาะสม
  • ตกใจสุดขีด ต้องดูเนื้อหาด้วย อาจมีกรณีที่เหมาะสมแต่คงน้อยมาก

หน้าประหลาดใจ

  • ประหลาดใจเล็กน้อย (อ้าปากนิดหน่อย) ใช้เป็นท่าทางประกอบได้ตามความเหมาะสม
  • ประหลาดใจสุดขีด (jaw drop – อ้าปากกว้างมาก) ต้องดูเนื้อหาด้วย อาจมีกรณีที่เหมาะสมแต่คงน้อยมาก

สิ่ง (หน้า) ที่ไม่ควรทำ

  • ทำหน้านิ่งหรือหน้าบึ้งตลอดเวลา
  • หัวเราะตลอดเวลาหรือพูดไปหัวเราะไป
  • หน้าตากับเนื้อหาไม่เข้ากัน
  • เล่นใหญ่เว่อร์ (รัชดาลัยเธียร์เตอร์) ตามเนื้อเรื่องแล้วควรยิ้มบางๆ แต่ยิ้มจริงถึงหูไปแล้ว หรือเรื่องมันศร้านิดหน่อย แต่เศร้าจริงให้คนฟังเห็นชนิดน้ำหูน้ำตาร่วง แบบนี้จะดูเหมือนเล่นละครค่ะ ไม่ใช่การนำเสนอ

สรุปง่ายๆ ค่ะ ‘สีหน้า’ ของเราก็เป็นอาวุธชั้นดีในการนำเสนอได้เหมือนกัน

คำถามชวนคิด

คนน้อยกับคนเยอะ ห้องเล็กกับห้องใหญ่ ส่งผลอย่างไรกับการแสดงออกทางสีหน้าของเรา

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Site Footer